Kerst 2014: op zoek naar nieuwe tradities

Hoe brengen jullie de kerstdagen door? met familie? Ga je naar de kerk?
Als kind ging ik naar de kerk met mijn ouders. Sowieso elke zondag, maar met kerst waren er altijd speciale kerstvieringen. Daar bewaar ik goede herinneringen aan, want die waren lang zo saai niet als de gewone zondagsdiensten. Er werd veel werk van gemaakt. De zaal was mooi versierd, er was een mooi verhaal voor de kinderen (verteld door mijn moeder of een andere bijbelclubmevrouw), soms was er een musical, er werd mooi gezongen (echt, die kerstliederen, ik kan daar geen genoeg van krijgen) en niet onbelangrijk: er waren gigantische hoeveelheden chocoladekransjes die je gewoon kon pakken. Bovendien was het een uitgelezen kans om je mooiste feestkleding aan te trekken. Wat wil je nog meer?

img007

Hier sta ik zelf op het podium, tweede van rechts. We mochten een adventsversje opzeggen denk ik. En geen kindveilige nepkaarsjes he? Nee, echte kaarsen mensen! Met echte vlammen van echt vuur. Hoezee. En ja, de kleren zijn zelfgemaakt door mijn moder. 

Ik hou van kerst en ik hou van tradities. Ze bieden houvast, comfort en warmte. Tradities doen het ook uitstekend als het gaat om herinneringen opslaan uit je kindertijd. Al die verschillende kerstvieringen die ik als kind heb meegemaakt, zijn in mijn hoofd inmiddels samengevloeid tot een grote eindeloze kerstviering, en behoren misschien wel tot een van mijn dierbaarste jeugdherinneringen. Als je jaar na jaar dezelfde activiteiten onderneemt op, laten we zeggen, tweede kerstdag, dan wordt dat een traditie. Op een gegeven moment is het niet meer een vraag wat je gaat doen op tweede kerstdag. Iedereen weet het al. Dat geeft rust, het heeft iets vertrouwds, en dat zorgt voor geborgenheid. En dat is precies wat ik hoop dat mijn kinderen zullen ervaren als ze later terugdenken aan hun kindertijd. “O ja, met kerst las mama altijd een verhaal voor na het eten.” Of “Weet je nog? Dat we altijd zelf kerststerren gingen vouwen van de servetjes?”

DIY kersthanger

Er zijn natuurlijk tradities die niet per se gezinsgebonden zijn, maar waar de hele wereld aan meedoet. Kerstdiner, kerstontbijt, de boom optuigen. Allemaal superleuke en waardevolle tradities, maar toch ben ik op zoek naar meer. Naar een persoonlijke invulling van een feest dat in mijn opvoeding draaide om de belofte van het kindeke Jezus. Hoewel ik nu niet op een bewuste manier een bepaald geloof beleef, heb ik me dit jaar voor het eerst gerealiseerd dat ik mijn kinderen toch iets mee wil geven. Ik heb de afgelopen weken ook kerstliedjes met ze gezongen die ik zelf als kind al zong. Sentimenteel kan soms heel fijn zijn.

Camera Roll-441

Ik merk dat ik zoekende ben om het kerstfeest vorm te geven. Een nieuwe vorm die past bij mijn eigen overtuigingen en opvattingen, zonder het echte kerstverhaal tekort te doen. In mijn geestesoog zie ik saamhorigheid en gelach, eten, geknuffel, een familiefilm kijken met dekentjes op de bank, spelletjes doen, een kerstboom met zelfgemaakte versiering, en van de week hebben we zelfs een gemberkoekhuisje gemaakt. Maar toch… misschien 1 traditie met wat meer diepgang?

Hoe het uiteindelijk ook gevierd gaat worden, ik weet zeker dat het leuk zal zijn, omdat ik omringd ben met de mensen waar ik het allermeest van hou! Ik wens jullie ook allemaal heel fijne kerstdagen!

Ik ben benieuwd hoe dit voor jullie is.
Herken je een dergelijke worsteling? En hoe ga jij er mee om?
Heb je tips en ideeën voor leuke nieuwe (of oude) kersttradities?

Dit bericht werd geplaatst in just talk, personal en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s