Pavot’s got bright flowers at last

Juni is uitgeroepen tot Indie Pattern Month (Indie = independent designer), en dat is een perfect excuus om over mijn nieuwste project te bloggen: de Pavot van Deer and Doe. Pavot is Frans voor Papaver (je weet wel, die plant waar ze opium van maken), en ik verzeker je dat ik wel een kalmeringsmiddeltje had kunnen gebruiken toen ik deze jas in elkaar naaide, want op een of andere manier ging echt alles mis!

OK, so here’s another Deer and Doe pattern I made this month. Yay for Indie pattern Month! It’s the Pavot, which is French for poppy (you know, the plant from which opium is made), and I swear I could’ve used some tranquilizers when I sewed this up, because somehow… a lot went wrong with this coat.


Om te beginnen maakte ik geen proefversie (DOM!!), omdat ik al een Datura en een Belladone (nog niet geblogd) van Deer and Doe had gemaakt, die mij beiden perfect zaten. Ik dacht dus dat het met die jas ook wel moustache zou zitten en ik begon direct met knippen en naaien. Toen ik het bovenlijfje had genaaid en doorgestikt, vermoedde ik wel dat het een tikkie ruim was, maar ik kon het niet mega exact passen, omdat het rokdeel er nog niet aan zat (en je hebt het gewicht van de rok nodig om het lijfje naar beneden te trekken). Bovendien zat het knoopsgatbeleg er ook nog niet aan. Dus in mijn oneindige wijsheid besloot ik het dan maar gewoon helemaal in elkaar te naaien en te zien waar het schip strandde. Wel, het strandde. Zucht.

First of all… I didn’t make a muslin (DUMB!!), because I already made the Datura and the Belladone  (not blogged yet) from Deer and Doe, and those fit amazing. Hence I figured I wouldn’t need a muslin for this coat, and I started cutting and sewing right away. So, when I sewed and topstitched the entire upper bodice, I noticed it was quite large, a bit too large for my taste. But I wasn’t able to fit properly since the skirt pieces weren’t attached yet (and you need the weight of the skirt to pull the bodice down). The front facings (where the buttons and buttonholes are) weren’t attached as well, so I figured I might as well just finish it and see what it looks like in the end. So that’s what I did. Topstitching and all. Sigh.

Picture 001

De jas was inderdaad te groot. Echt, veeeel te groot. En ik piekerde er uiteraard niet over om alles los te tornen en weer opnieuw in elkaar te stikken. Op dit punt moet ik misschien toch iets opbiechten: ik was mijn stof bijna nooit voor (jaja, ik weet het), maar het heeft me nog nooit in problemen gebracht (afkloppen!). Al moet ik erbij zeggen dat ik mijn handgemaakte items wel echt voorzichtig was. Enniewee: het zou dit keer mijn redding kunnen zijn, dacht ik. Ik waste de jas op 40°. Niks. Toen was ik er zo ontzettend klaar mee, dat ik hem terug de machine ingooide, het programma op 60° zette en er het beste van hoopte. Jazeker, I’m living on the edge.

It was indeed too large. Really, way too large. And no way I was going to rip it all apart and stitch it again. So by now I guess it’s time for a major confession: I almost never prewash my fabric, and it never brought me any trouble (knock on wood). I have to say I treat my handmades like delicates and wash them very carefully. Anyway, I thought I might as well throw this coat into the washing machine to see if it would shrink a bit. First I washed it at 40°.  Nothing. Then I was so so done with it, I threw it back in the washer, set the program at 60° and hoped for the best. Yup, that’s me, living on the edge.

Image

Wat denk je? Hij past! In zoverre: hij kromp ongeveer exact zoveel als nodig was in de breedte. Het is nog steeds geen superstrakke jas, maar dat vind ik juist lekker. Ik wil er ook een vest onder kunnen dragen zonder dat de adem mij ontnomen wordt. Hij kromp echter ook in de lengte. Nu ben ik vrij petite, dus mijn taille is nu exact goed. De volle lengte van de jas is ook ok voor mij. Er zijn echter twee kleine probleempjes, ahum. Ten eerste: de mouwen. Ik las in reviews van dit patroon al dat de mouwen aan de korte kant zijn. Nu ze gekrompen zijn, waren ze echt veel te kort voor mij. Zag er niet uit. Ik legde de zoom uit en stikte in plaats van een zoom een biasbandje langs de binnenkant. Staat nog leuk ook. Probleem opgelost dus? Euhm… Ik kon de oorspronkelijke zoomvouw er niet uitstrijken. En echt, ik heb het geprobeerd. Heel hard. Ik wijt het aan de stof. Ik zit opgescheept met autistische stof; Als een vouw er eenmaal in zit, breng je hem niet meer op andere gedachten. Zucht.

And guess what? It’s a fit! That is: It did shrink about precisely the amount I wanted it to shrink in the width. It’s still not a super tight coat, which is what I like, because I want to be able to wear it over a cardigan while still be able to breathe. But the fabric also shrunk in the length. I am quite short, so my waist is actually spot-on now. Also, the entire length of the coat is ok for me. However, there are two little problems. The first one being the sleeves. I read in other reviews of this pattern that the sleeves are a bit short, but now that they shrunk, they were way too short for me. So I took my seam ripper, unfolded the sleeve hem and attached bias binding instead. Problem solved? Urr.. I couldn’t press the folds out. And believe me, I tried! I pressed the shit out of those sleeves, but this fabric is mildly autistic. Once a fold has been made, it cannot easily be thought otherwise.

Image

Het andere probleem dat ontstond na Het Grote Krimpexperiment, was dat de ronding van de prinsessenlijn (zo heet dat, als de figuurnaden verticaal lopen) ietsjes te hoog zitten. Nu lijkt het net alsof ik hangtieten heb. Zie je dat? Aargh. Maar ik zeg u: er is niets mis met mijn borsten! Ze hebben nog geen last van de veroudering die elders op mijn lichaam wel zichtbaar is (…). Maar het ziet er vreemd uit. Misschien moet ik een push-up beha dragen om te compenseren. Hoe ga ik dit oplossen? Iemand een suggestie?

The other problem that occurred after The Great Shrinking Experiment, was that the curves in the princess seams are slightly higher than they should be. Now it looks like my boobs are hanging. You see that? Well, I’ll tell you, my breasts are fine! They truly have not yet been deteriorated, but still.  It looks odd. Maybe I should wear a push-up bra to compensate. What do you reckon? Any suggestions on how to fix this?

Image

Dit is een heeeel lang verhaal, ik weet het, maar blijf lezen. Er is nog een klein dingetje dat misging… o jawel. Ik wilde mijn jas per se afmaken, ook al wist ik dat ik waarschijnlijk niet genoeg tijd zou hebben. Voel je ‘m al aankomen?
Ik had een lange dag gehad, mijn man was weg die avond, dus ik ruimde de keuken op en bracht de kinderen naar bed. Opeens had een van hen bloed op het lakentje. Ik zag niet direct waar het vandaan kwam; oor, neus, mond? Ze moest nog eens hoesten en het kwam duidelijk uit haar mond. Ik raakte enigszins in paniek en het duurde even voordat ik erachter kwam dat ze op haar wang had gebeten en er dus niet iets schrikbarends aan de hand was. We kalmeerden en uiteindelijk gingen ze slapen. Ondertussen was ik nog altijd van plan om mijn jas af te maken.

I’m aware that this is a rather long story, but bear with me, because there’s one other thing that went wrong… oh yes. I wanted to finish this coat even though I knew I might not have enough time. Feel it comin’?
I had a long day and my husband was out, so I cleaned up the kitchen and took the kids to bed, when one of them was suddenly coughing up blood. I couldn’t immediately see where it came from and I panicked a bit, thinking something terrible was going on. It turned out she bit her cheeck and all was well. So, they went to sleep, at last, and I was still planning on finishing my coat.

Image

Ik had natuurlijk gewoon tv moeten gaan kijken of zoiets, maar dat deed ik niet. Uiteraard. Ik was een uur bezig met het uitproberen van geschikte knoopsgaten, terwijl ik ondertussen de hele tijd dacht: “Ik ben moe, ik moet eigenlijk naar bed. Dit kan alleen maar mis gaan.” En, luisterde ik naar mezelf? Nee! Natuurlijk niet! Toen ik eindelijk het eerste knoopsgat op mijn jas naaide, was het helemaal bobbelig, dus moest ik het uithalen. En hier slaat het noodlot toe: ik stak mijn tornmesje per ongeluk ook in de stof in plaats van alleen maar onder het garen. En daar heb je het: een gat! Aan de binnenkant, maar toch. Shit!

And, really, I should’ve just gone watch tv or something. But of course I didn’t. I spend almost an hour testing buttonholes. And all the time I was thinking: “I’m tired, I should go to bed. Really, things can only get worse from now, I better stop now and accept that I won’t be able to finish this tonight.” Did I listen to myself? Why, of course not! When I finally sewed the first buttonhole on my coat, it was all bulky and I had to rip it out. And then I accidentally put the seam ripper not only under my thread but in my fabric as well, and there you have it: a nasty little hole! Luckily it’s on the inside, but it still sucks.

foto

Wat ik heb geleerd: Niet gaan naaien als er iets emotioneels is gebeurd, dat ik nog niet verwerkt heb, of als ik moe ben. Of beide. Ook moet ik geen project overhaast willen afmaken. Het is vragen om moeilijkheden, en aan het eind ben ik alleen maar gefrustreerd. Ik had dit keer totaal onderschat hoeveel tijd ik nog nodig zou hebben voor mijn jas. Ik onderschat altijd, altijd hoeveel ik tijd ik nog nodig heb voor elk project. Altijd. Ook heb ik het effect van het kleine bloederige incident met mijn dochter onderschat. Er was toch even paniek en ik heb niet de tijd genomen om voldoende te kalmeren. Ik kroop gewoon direct achter mijn naaimachine.
Heb je weleens iets soorgelijks gehad?

Lessons learned: don’t sew when something emotional has happened that you haven’t took time to process, or when you are tired. Or both. And also, I should not want to hurry a project. It’s a call for disaster. I guess I totally underestimated the amount of work left on my coat (I always, always underestimate the amount of work on any sewing project. Always.) and I also totally underestimated the effect of the little incident earlier the evening with my kid. I was panicking a bit and I didn’t take time to calm down after. I just went straight to my sewing machine.
Have you ever found yourselves in a similar situation?

Image

Al met al ben ik erg blij met mijn jas! Vooral met de roze bias aan de binnenkant. Ik word er elke keer vrolijk van als ik het zie! 🙂

However, I like my coat very very much! And I especially love the pink bias on the inside. it really cheers me up every time i see it! 🙂

Dit bericht werd geplaatst in collar, deer and doe, finished projects, indie pattern company, personal, women's clothes en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op Pavot’s got bright flowers at last

  1. Wendy zegt:

    Mooie jas! En van die prinsessennaden zou ik niet te veel inzitten, als het mooi weer is, kan je de jas gewoon open laten en dan valt het niet op en als het kouder wordt en een extra trui onderzit, valt het waarschijnlijk niet meer op…
    En ssst, maar ik was ook nooit stof voor, en heb ook nog nooit echt erge dingen meegemaakt…

    Like

  2. Monique zegt:

    Zo herkenbaar, dat laatste stukje. Ik ga ook te vaak nog even achter de naaimachine zitten als ik eigenlijk té moe of gefrustreerd ben en dat levert zelden iets goeds op (en véél gevloek en getier). Maar ik moet zeggen dat ik jouw jas ondanks alle tegenslag toch wel erg mooi vind geworden!

    Like

  3. Dapper hoor, gewoon op 60 graden wassen! Je ziet het er inderdaad niet aan af, hij ziet er goed uit. Ik waste mijn stof eerst ook niet, tot het mis ging natuurlijk. En ik had hetzelfde, te korte mouwen. Nu was ik het toch maar, echt veel moeite is het ook niet…

    Like

    • rachelinred zegt:

      ja, je hebt wel gelijk. Veel moeite is het niet. Eigenlijk zou ik meteen na aankoop steeds mijn stoffen moeten wassen. Maar ik laat ze op mijn stapel liggen, totdat ik begin met een project. Ja… dan heb ik haast om te beginnen en schiet het wassen er bij in.
      Hm, misschien moet ik mijn schema wat aanpassen 🙂

      Like

  4. Plutomeisje zegt:

    Hihi, ik was mijn stof ook nooit voor (één keer wel en toen was de helft van mijn stof weg :s), maar ik was maar op 30°, dus krimpen zit er meestal niet in.Ondanks al uw probleempjes, toch een hele mooie jas. Was hij moeilijk om te maken? Een jas staat namelijk nog op mijn lijst van dingen die ik wel eens zelf wil maken. 😛

    Like

    • rachelinred zegt:

      O nee! Hingen er allemaal losse draadjes aan toen je het in de machine deed? Horror!
      Ik vond de jas helemaal niet moeilijk om te maken. Hij is niet gevoerd, dus eigenlijk is het een eitje. Zeker als je wat ervaring hebt. Het boekje is geillustreerd, maar de uitleg is vrij summier. Eleonore heeft op de Deer and Doe site (of op haar blog, een van die twee) wel een werkbeschrijving voor het voeren van deze jas, als je dat liever hebt. Ik vond het voor een zomerjas niet nodig. Het is wel een vrij wijd model, dus ik raad je aan een proefversie te maken. 😉
      Zelf wil ik graag nog de Minoru van Sewaholic gaan maken, voor de winter. Een iets uitdagender project denk ik, maar vast goed te doen.

      Like

      • Plutomeisje zegt:

        Het was gewoon één gigantische bol draad geworden aan de zijkanten. ‘k Heb alles weg moeten knippen en toen had ik nog een miniscuul lapje over dat nog goed was.
        Hmm, ik doe normaal niet mee aan proefversies maken, maar als ik ooit aan die jas begin ga ik eens aan uw verhaal terugdenken. 😉 De Minoru is idd ook mooi en Colette Patterns heeft ook nog een mooie jas-patronen…

        Like

  5. Oh no, this coat was a bit up and down for you huh? Well I am glad the washing machine saved the fit. I was thinking for the sleeves you could cut them off at the fold and then attach them like cuffs, make the seam a feature? I have no idea what to about the bust seam but maybe to cover you holes on the inside button hole just put a cute patch or an applique there, it’ll be a cute secret just for you (and your readers, hehe) 😉

    I have tried to sew when emotionally wound up, I know I shouldn’t but I think of sewing as my calm hobby but you are right, better to read or watch tv, you need time to calm down and your brain does not process well under stress.

    I hope your next project is more calm and I can’t wait to see your Belladone, it is high on my list!

    Like

    • rachelinred zegt:

      making cuffs! That is actually a very clever idea! It wouldn’t cost too much time to fix that either. I might get around to it in the near future (let’s say in about three weeks or so). Thanks!
      The Belladone will hopefully be blogged about soon. Just have to take pictures and thus waiting for appropriate weather. :S

      Like

  6. Shannon zegt:

    Wow, that is quite the story. I think I would have thrown it in the unfinished bin and it would have sat and sat if it were me…but, I am so glad you finished. It is so cute. I didn’t even notice the things you are talking about. I think we all are way harder on ourselves when sewing because we go through the highs and lows of the process. But, I love your coat, I wish I had this pattern- it is totally my type of style too. Great job and pat yourself on the back for sticking with it!

    Like

  7. Pingback: MMM week 4 | Rachel In Red

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s